XIX əsrin sonu – XX əsrin əvvəllərində dünya, birinci növbədə rus şərqşünaslıq elminin zəngin ənənələri əsasında formalaşan Azərbaycan şərqşünaslğı XX əsrin sonu – XXI əsrin əvvəllərində öz inkişafının yeni mərhələsinə qədəm qoymaqdadır: İkinci dünya müharibəsindən sonra yetişmiş Ziya Bünyadov, Rüstəm Əliyev, Vaqif Aslanov… kimi görkəmli Azərbaycan «sovet şərqşünasları»nın tələbələri keçən əsrin son onilliklərindən başlayaraq öz sələflərinin görmüş olduqları böyük işləri sadəcə davam etdirməklə kifayətlənmir, bir tərəfdən milli müstəqillik düşüncəsinin total ideoloji təsiri ilə Azərbaycan şərqşünaslıq məktəbinin özünəməxsus metodoloji əsaslarını axtarır, digər tərəfdən, dünya şərqşünaslığının peşəkarlıq texnologiyasına yiyələnməyə, çoxspektrli elmi-ideoloji, siyasi maraqları səviyyəsinə qalxmağa çalışırlar.
Davamı...
Xacu Kirmani (1290-1352) fars ədəbiyyatı tarixinə yalnız böyük qəzəl ustadı kimi deyil, həm də dahi Azərbaycan şairi Nizami Gəncəvi ənənələri axarında yazılmış maraqlı və orijinal məsnəvilər müəllifi kimi daxil olmuşdur. Təxminən on üç il ərzində Xacu bir-birinin ardınca "Humay və Humayun", "Gül və Novruz", "Rövzətül-ənvar", "Kamalnamə" və «Gövhərnamə» adlı beş məsnəvi yazmışdır ki, bunlar şairin "Xəmsə"sini təşkil edirlər.
Təəssüf ki, Xacunun məsnəviləri indiyə qədər dünya şərqşünaslığında ətraflı tədqiq olunmamışdır. Halbuki belə bir tədqiqat Nizami ədəbi məktəbinin tarixi inkişaf xüsusiyyətlərini daha dərindən başa düşməyə və təbii ki, Xacunun bədii irsini layiqincə qiymətləndirməyə şərait yaradardı.
Davamı...