Ah, azadlıq, azadlıq – kiminə çörək ağacısan, kiminə baş daşı...
Azadlıq!
Səni çox istəyirdik,
az aldıq.
Səni sevə-sevə
azaldıq.
Eh, azadlıq, azadlıq...
Dəli kimi sevdik səni,
Sevgimizdən asıldıq.
Sənə uzalı əllərimizi
zəmi kimi biçə-biçə,
meydanlara, küçələrə tökülən
qanımız üstdən keçə-keçə,
adına
meydan verdilər,
küçə verdilər –
Azadlıq!..
Bir gün
məmləkətin başı üstə
şəhid ruhların
qiyamı başlanacaq.
Göy üzündən
ahlar,
günahlar
daş-daş yağacaq.
Yağacaq
"Azadlıq" adı verilmiş
meydanlara,
küçələrə;
Üstünə qərənfil çilənmiş
qara paltarlı
şəhid gecələrə.
Ah, azadlıq, azadlıq –
kiminə çörək ağacısan,
kiminə baş daşı.
Üzünü görmədiyim
nakam qardaşım.
Azadlıq!
Azadlıq!
Əgər, əgər, əgər yaddaşım məni aldatmırsa, Balayar Sadiqin bir "Bu dünyanın kişiləri yatıb " şeirinə "Deyəsən elə bu dünyanın sahibi də yatıb" kimi bir cavab şeiri yazmışdım və hər ikisi yerli mətbuatda çıxmışdı...-))
Aprel 18, 2008 10:09Hər şey başqa bir zamanda, başqa bir məkanda, başqa bir lisanda olmuşdu...-))
Balayar Sadiqin illərdir SÖZünü görmürdüm...Yenə də Sizə təşəkkürlər, Məsiağa bəy...